Belki uygun olmayacak bayrama, ama bir yere kadar sabır da.

Hiç kimse bir insana akrabaları kadar yakın ve yine akrabaları kadar uzak olamaz. Kimse sizi onlar kadar iyi ve onlar kadar az anlayamaz.

Akrabalarınız normal şartlarda sizi seven, sizinle vakit geçirmekten mutlu olan, iyiliğinizi düşünen, siz sevinince sevinen, siz üzülünce üzülen, derdiniz varsa çözüm için uğraşan, düştüğünüzde el uzatan kişilerdir. Dostunuz bile olmaz yanınızda bu kadar, eğer ki başınıza bir şey gelse, ilk koşan onlar olur, çünkü arada kan bağı var. Böyle akrabaya can kurban, siz de aynı şekilde karşılık verirsiniz, çünkü sizde onları çok seversiniz.

Bir de vardır akraba görünümlü akbabalarınız, size diş bileyen, arkanızdan iş çeviren, bir açığınızı dedikodunuzu yapmak için gözleyen, kendini övmekle bitiremeyip sizi sürekli eleştiren, arkanızdan sürekli hakaret edip arsızca yüzünüze gülen akbabalarınız. Düşmanlarınız bile böyle pusu kurmaz size, adeta beklerler karanlıkta sinsice.

Siz belki düşünürsünüz, akrabanızdır diye, bir şey söylemezsiniz tatsızlık olmasın diye, onlar bundan cesaret alır ve daha çok saldırır, çünkü suskunluğunuzu yanlış anlamaktadır.

Ama sabır da bir yere kadar. Bir yerden sonra ağzını açarsınız, karşılığında derin bir şokla karşılaşırsınız. Akbabanız öyle bir davranır ki sanki yerden göğe kadar haklıdır kendisi. Bundan sonra durmaz tabi, çekiştirmeye devam eder sizi. "Bana şunu dedi, şöyle davrandı." gibi. Ama dert değildir artık, çünkü öğrenmiştir artık iki yüzlülüğünün bilindiğini.

*resmin kaynağı