Anılar canlanıyor yine gözümde, sevmediğim anılar üstelik,
Hoşuma gitmese de hiç biri, durduramıyorum kendimi,
Film seyreder gibi seyrediyorum geçmişimi,
Yaptıklarımı o kadar net nasıl hatırlıyorum bilmiyorum,
Ama her birinde ayrı bir detay, ayrı bir acı,
O acıları yeniden yaşıyorum ve yeniden aynı şekilde utanıyorum.

Sonra korumak için kendimi, hatırlıyorum güzel bir geçmişi,
Ama aynı değil, ne kadar istesem de etkisi.

İnsan sevdiği olayları ne çabuk unutuyor,
Ne çabuk siliyoruz aklımızdan,
Silinmeyenler ise ne kadar bulanıklar, ne kadar da gerçekten uzak,
Oysa kötü anılarımız öyle mi,
Aynı zulmü yaşıyoruz her hatırladığımızda,
Ufacık bir şey çağrışım yapıyor ve biz yine aynı olayın içindeyiz,
En ufak detayına kadar hemde,

Her çağrışım o anki, zaman ayraçlarımız sanki,
Geçen onca zaman ve olaylar içinde,
Yaşadığımız o anının bulunduğu sayfayı bulmamızı sağlıyorlar sürekli.

----------------------------------------

Son zamanlarda değil, bugüne kadar okuduğum en güzel romanlardan biri Katre-i Matem. Okudukça keyif aldığım, keyif aldıkça da bitmesin istediğim, bu yüzden de günde bazen 30 bazense 10 sayfa okuduğum, öyküsünü zamana yaydığım. İskender pala'ya ne denli teşekkür etsem azdır. Lale devrindeki Osmanlı gözümde canlanmadı, ben içindeyim adeta. Lale ile, aşk ile ilgili onca söz bir kitapta, üstelik onca felsefi yaklaşım ne güzel de anlatılmakta. okuyucu sıkılmamakta ve zevk almakta.

Bu kitabı okurken pek çok anı canlandı gözümde, pek çoğu güzeldi, ama en canlı olanları kötü olanlarıydı. Onları her yaşadığımda aynı öfke, aynı huzursuzluk veya aynı utancı yaşadım yine, oysa güzel anılarda yaşanan tek şey bir tebessümdü sadece.

Resmin büyük hali için buraya bakabilirsiniz.