Geçmişe müebbet

Buz gibi bir havada indim sahile, bir ben vardım, bir de deniz sandım; oysa o yağmurlu kış gününde, bir de sen vardın.

Yaralıydın, hem de çok derinden, yardım edeyim dedim, gözlerini kaçırdın benden.

Yine de;

İndim bütün kuyularına, gezdim bütün zindanlarını, yaralarını sardım tek tek, bıraktım hapsolan duygularını.

Baktım gözlerinle dünyaya, anladım acılarını, tedavi ederken seni, açtım kendi yaralarımı.

Sen kurtulurken geçmişinden, bu kez ben hapsolandım, üstelik kendi geçmişime müebbet aldım.