Filozof olmak istiyorum anne!

Son zamanlarda herkeste bir filozofluk havası almış yürümüş durumda. Ancak ne yazık ki bu, hayatı sorgulamak, düşünmek, sorular sormak ve cevaplar aramak anlamından çok uzak bir filozofluk. 

Şöyle ki sosyal paylaşım sitelerinde herkes bir yerlerden bulduğu özlü sözleri yazıp yazıp duruyor. Arkadaş insanın hoşuna gider bir tane sözü yazar bu normaldir de, insan sürekli de özlü sözler yazar mı? Yazar, peki neden yazar?

Çünkü ne yazık ki ülkemizin makus talihinde her şeyi kenarından köşesinden anlama huyu vardır. Felsefe özlü sözlerden ibaret değildir diyorum ve bu kişilerin bu iletileri yazmaktaki amaçlarını sorgulamaya girişiyorum.

Şimdi bu iletileri yazan kişiler bizlerin onlar hakkında: "Vay be işte hayatı yemiş yutmuş, sıradanlıktan sıyrılıp yukarılara ulaşmış, gerçekliği görmüş bir ulu çınar." falan diye mi düşünmemizi bekliyorlar? Eğer öyleyse, daha çok bekler bu kendisi özlü söz üretmekten aciz faniler. :)

Ancak kendilerine tavsiyem şudur, madem ki olayı tersten anlamışlar derhal giyim tarzlarına da duruma göre uyarlasınlar: Hemen yuvarlak camlı bir güneş gözlüğü ve süslü bir fular takıp, ellerine de "Hayat Nehrindeki Kuru Yaprak", "Düşünce Yollarında Bunalımlı Geceler" vb türünde uzun ve garip isimleri olan kalın kitaplar alsınlar ve bu kitapları bir süs eşyası gibi yanlarında gezdirip bütün cafelere gidip birer saat otursunlar (erkeler de en kısa zamanda keçi sakal bırakmayı unutmasınlar). Çünkü ülkemizde ki filozofların (!) görünüş tarzı bu şekildedir. :)

Neyse ben de gideyim de "Sek Sekle Altı Günde Kudüs'ten Jerusalem'e" isimli kendi yazdığım kitabı okuyayım. Havam olsun. :)

*Not: Kitap isimleri bana tescillidir ona göre. ;)