Bu resim ve bu şarkı altında dinleyin ruhumu.
Karanlık her yer bu sokak gibi, çözüm bekliyorum, gelmiyorsa üret diyorum, lakin yok, yok ve yine yok.
Belki de var bir yerlerde çözüm de benim bulmaya takatim yok, o kadar yorgunum ki, bıraksalar uyuyup yıllar sonra uyanacağım.
Neden geldim bu hale, nedir derdim, anlamsızlık hastalığının pençesindeyim.
Ne güzel bir isim değil mi ve de ne kadar çekici, ruh hastasıysanız tabi.
Bana güzel gelmiyor, sevemiyorum, inanamıyorum, gülerken bile aslında ağlıyorum,
Yıkılmak buymuş meğer, umut bağladıklarım hep gittiler,
Yok artık ne tahammülüm, ne de sevdiğim,
Delik deşik oldu ruhum, ne umdum ne buldum,
Artık hiç bir şeyi sevemiyorum,
Birini sevmiştim, oysa beni sevmekten çok uzak,
Birilerine güvenmiştim, onlar kendilerini korumaktan aciz,
Birilerine inanmıştım, inandıklarım inançtan yoksun,
Bir şeylere bağlanmıştım, nereden bilirdim köklerinden koptuklarını,
Her şey mi sahte olur, her şey mi yalan,
Kimim var kendimden başka ve tahammülüm yok bunca yalana,
Yol ayrımı geldi, ya olursun onlar gibi, bak keyfine, çözüm üretmek mi, kime, neye ve niye,
Ya da kal yerinde, içinde binlerce sızı, üzülmene bak sen, ama en çok da kendine,
Ver kararını, ya da yok ol gittikçe.
-----------------------------------------
*resmin kaynağı
*müziğin kaynağı
Tükendi kaynaklarım, oysa ne kadar safmışım....
~ 0 yorum: ~
Yorum Gönder