Sevgi Üzerine!

*resmin kaynağı

Sevgi ne denli ilginç ve ne kadar değişken bir yapıya sahip. insan bir dönem hiç sevmediği, hatta nefret ettiği şeyleri bile bir süre sonra sevebiliyor. Hatta bu şeyleri diğer tercihlerinin önüne bile koyabiliyor. İşte sevginin bu değişken yapısına neden olan pek çok unsur var şüphesiz. Bunların başında gelen ise değişim. Zamanın, şartların, sosyal, maddi ve manevi şartların, ama en önemlisi kişinin kendi kişiliğinin tüm bu unsurlara bağlı olarak ve tüm bu unsurların dışında değişime uğraması. İşte bu değişim türleri sayesinde sevginin yönü ve kapasitesi değişebiliyor.

Evet kişiler bir şeyi ya da kişiyi sevmeye kendilerinin karar verdiklerini zannetseler de, aslında bu kararda pek çok etkenin rol oynadığı bir gerçek. Öyle ki, bazen kişi bir şeyi sevmeye tamamen dış unsurların etkisi ile karar vermiş olabiliyor. Örneğin çocukların hiç tanımadıkları bir kişi sevip sevmemeleri, ailelerinin o kişiyi sevip sevmemelerine bağlıdır. Veya kişi, bir takımı sırf daha fazla kişi o takımı sevdiği için sevebilir. (Tabi ki istisnalar da olabilir.) Bu etkileşimler genel olarak kişinin farkındalığının dışında gelişirler.

İşte bu gerçek de; bir insanın bir başka insanı sevmesi ve sonrasında bundan pişmanlık duyması halinde en iyi tesellisi olabilir-di, ancak acı gerçek şu ki, sevginin de çeşitleri vardır ve bir insan, bir başka insanı asla çevresel etkenlerdeki değişime bağlı olarak gerçekten sevemez. Çünkü birini gerçekten sevebilmeniz için o kişiyi tanımanız gerekir ve diğer etkenler de bu andan sonra ancak çok az bir etkide bulunabilirler. Yani esas kararı kişi kendisi verir.

İşte bu nedenledir ki, birini gerçekten seviyorsanız bütün sorumluluk sizin omuzlarınızda. Bu kararı siz verdiniz ve sefasını sürmekte varsa cefasını çekmekte size düşer. O halde olur da birini gerçekten sever, ama o bu sevgiye layık olamadıysa suçu başkalarına atmayın ve sorumluluğunuzu kabullenin, ama sevmekten de pişmanlık duymayın. Çünkü siz severek kötü bir şey yapmadınız, aksine insanlığınızı ispatladınız.