Güneş Benim İçin Ne Zaman Battı?

Geçen günlerde yazdığım "Dikkat, Yüksek Yoğunlukta Aşk!" yazımdan sonra HaYaL MeYaL "Sanki anlatmak istediğin bi aşk hikayen war, hadi dinlemedeyim" demişti, aslında pek yoktu öyle bir niyetim. Çünkü aşkı sevmem, yaşadığım bir hikaye vardı evet, zaten aşkı sevmeyişimin nedeni de bu hikayeydi.

Ama sonra düşündüm de, geçmişimin bu en karanlık yanlarından biriyle yüzleşmek, bugüne kadar yapmadığımı yapıp bu olayı anlatmak belki bana da iyi gelebilirdi.

Topladım medeni cesaretimi ve evet hikayemi anlatma kararını verdim. Gazam mübarek ola.

-----------------------

Ne tuhaftır ki aşk, insan onu yaşadığını sanırken aslında ondan ne kadar uzaktır,
Yine ne tuhaftır ki aşk, sen fark etmezken o gözünün önünde gün be gün artmaktadır.

Siz anlamazsınız onu ilkin, küçük küçük işler yüreğinize,
Sızar içinize adeta ve kaplar tüm kalbinizi sonunda.

Farkında olmazsınız, her şey normal zannederken,
Her geçen gün, ona daha da çok bağlanırsınız.

Oradadır o hep, hep gözünüzün önünde,
Bir gülüşü müjde olur, mutluluğu getirir size.

İşte böyle aşık oldum, o güzel yüzlüye.
Şimdi gelelim sözün özüne.

-----------------------

Aynı sınıftaydık belki, ancak bir yıl önce yakın arkadaşınaydı bendeki bütün ilgi.
Aslında ne kadar boşmuş, aşkın aydınlığında o ilgi ne kadar da loşmuş.

Anlamadım, ne olduğunu kavrayamadan gittikçe ona bağlandım.
Tanıdıkça onu, geldi içimdeki diğer duyguların sonu.

Mutluluğum da, huzurum da oydu,
Bir an için bir şeye üzülse, adeta sonum olurdu.

Kıskanırdım arkadaşlarımdan, öyle ki hatta en yakınımdan,
Kimse sevemezdi benim gibi onu, anlayamazdı bendeki duyguyu.

Öyle sevdim ki, her hareketine anlam verdim,
Bana kızacak olsa, yerin dibine girdim.

Beni sevdi mi, sevmedi mi, bir kere bile düşünmeden,
Sadece ama sadece onu, kendisi olduğu için sevdim.

Nerden nasıl bağlandım bilmiyorum,
Ama onu o kadar çok sevdim ki, istesem de anlatamıyorum.

-----------------------

Ama o gün geldi sonunda, aşkın etkisiyle kızdım ona,
Saçma bir nedenden kıskandım, ona karşı surat astım.

Saçmaydı evet tavrım, ama anladım kendime kızarak,
Af diledim sonra ondan, hem de adeta yalvararak.

Ama o affetmedi beni, sadece itip gitti,
Ne kadar uğraştıysam, o kadar üstümden geçti.

Günlerce konuşmadım, ağzıma lokma bile koymadım,
Tek bir şey vardı aklımda, onu yeniden kazanmalıydım.

Sonraki gün okulda, onu görünce gittim yakınına,
Ama o beni görünce kalktı ve hiç bir şey demeden uzaklaştı.

İşte o an gerçekten yıkıldım, o giderken ardından bakakaldım,
Sadece o gitmemişti, işte o an orada aşkım da bitmişti.

Çünkü ben onu bu kadar severken,
Sırf aşkımdan saçma, ama küçük bir nedenden ona küserken,
Sonrasında hatamı anlayıp af dilerken,
O beni silmişti ve yüzüme bile bakmadan çekip gitmişti.

O zamana kadar aşkımın karşılığı var mı diye düşünmeyen ben,
İşte o gün, orada uyandım.

Evet sevmiştim, ama sevdiğimin gözünde değersizdim,
Ben de değersizliğimle beraber, aşkımı kurşuna dizdim.

-----------------------

O günden sonra peşinden hiç gitmedim,
Göz göze geldiğimizde, sadece selam verdim.

Anlamıştı değiştiğimi, artık peşinden gelmeyeceğimi,
Sonra o geldi peşimden, bitip bitmediğini anlamaktı derdi.

Ama artık çok geçti, aşk gidince yerine mantık geldi,
Anladım ki sonra, benden ilgi görmekti tek isteği.

İlgi olmayınca, artık ona eskisi gibi bakmayınca,
O benim peşimdeydi, ben ondan kaçtıkça.

Sonra o da anladı, içimdeki alevi buzun kapladığını.
İşte bu aşkı ilk ve son görüşümdü, aşk o gün orada kaldı.

-----------------------

Yıllar sonra görsem onu, yeniden erir mi kalbimin buzu, bilmiyorum,
Bildiğim tek şey, artık hayatımda aşkı istemiyorum.

--------------------------------------------------------------------------