İnsan nedir?İnsan duygudur; duygudur insana değer katan, onun için yaşamdan tat alan, ona insanlığını hatırlatıp hayvandan ayıran, ancak kimi zaman da duygusuzluğu nedeniyle hayvandan farkı olmayandır insan.
İnançtır insan, inanmaktır, çünkü insan inandıkça başarır ve başardıkça inanır, inanmayan insan yoktur, çünkü inançsızlık bile bir inançtır, ancak insan inancını yitirdikçe kendini de yitirendir.
Meraktır insan, merak edendir, merak ettikçe bilen, ancak kimi zaman da cehaleti seven, yeni hiç şeyler öğrenmek istemeyendir.
Aşktır insan, aşık olandır, aşık olunandır, aşkın farkına varan vardıkça onu daha çok arayan, ancak onu hep yanlış yerde arayandır.
Sevgidir insan, sevmektir, sevilmektir, sevdikçe güzelleşen, sevildikçe özelleşen, sevgiyi yitirdikçe de çirkinleşendir insan.
Güzelliktir insan, güzellerin en güzelidir, güzelin kıymetini bilendir, ama aynı zamanda da güzeli anlayamayan ve onu yanlış yerde arayandır.
Yaşlılıktır insan ve gençliktir, gençliğini bilemeden yaşlanan, yaşlandıkça olgunlaşıp hayatı anlayan, tam anladığı anda da hayattan kopandır, kindir, nefrettir, ama aynı zamanda bunlara hükmedendir, ölendir, öldürendir, merhamet etmeyendir, ama merhamet edenlerin de en büyüklerindendir, ayrım yapmayan ve ayrımların en büyüğünü kendi içinde yapan, bilginlerin şahı, cahillerin padişahı, çirkinlerin en büyüğü, güzellerin en güzeli, yaratılanların en büyüğü ve aynı zamanda da en aşağılık olanıdır insan.
Kısacası insan bir çelişkidir, iyi ile kötünün ve güzel ile çirkinin hükmettiği.
İnançtır insan, inanmaktır, çünkü insan inandıkça başarır ve başardıkça inanır, inanmayan insan yoktur, çünkü inançsızlık bile bir inançtır, ancak insan inancını yitirdikçe kendini de yitirendir.
Meraktır insan, merak edendir, merak ettikçe bilen, ancak kimi zaman da cehaleti seven, yeni hiç şeyler öğrenmek istemeyendir.
Aşktır insan, aşık olandır, aşık olunandır, aşkın farkına varan vardıkça onu daha çok arayan, ancak onu hep yanlış yerde arayandır.
Sevgidir insan, sevmektir, sevilmektir, sevdikçe güzelleşen, sevildikçe özelleşen, sevgiyi yitirdikçe de çirkinleşendir insan.
Güzelliktir insan, güzellerin en güzelidir, güzelin kıymetini bilendir, ama aynı zamanda da güzeli anlayamayan ve onu yanlış yerde arayandır.
Yaşlılıktır insan ve gençliktir, gençliğini bilemeden yaşlanan, yaşlandıkça olgunlaşıp hayatı anlayan, tam anladığı anda da hayattan kopandır, kindir, nefrettir, ama aynı zamanda bunlara hükmedendir, ölendir, öldürendir, merhamet etmeyendir, ama merhamet edenlerin de en büyüklerindendir, ayrım yapmayan ve ayrımların en büyüğünü kendi içinde yapan, bilginlerin şahı, cahillerin padişahı, çirkinlerin en büyüğü, güzellerin en güzeli, yaratılanların en büyüğü ve aynı zamanda da en aşağılık olanıdır insan.
Kısacası insan bir çelişkidir, iyi ile kötünün ve güzel ile çirkinin hükmettiği.

~ 1 yorum: ~
at: 13 Ocak 2008 11:24 dedi ki...
''Aristo ya göre bi şey ya doğru ya yanlıştır.Hegel'e göre çelişki bir kuraldır.''
Felsefe dersinden aklımda kalanlar...:)
Yorum Gönder