*resmin kaynağı

Bir garip öyküdür bu.

Bir gün bir dağda genç bir çobanla yaşlı bir amca, karşılaşırlar yolda. Selamlaşırlar önce ve otururlar yan yana. Tanışırlar, bir süre sonra da sohbete başlarlar.

Çoban gençtir daha ve düşünceleri de körpedir aynı oranda. Çünkü henüz hayatı tanımamakta.
Başlar söze ve yıkılmalı der bu düzen, insanlar değil midir bir birlerine zulüm eden? Parası bol olanlar rahatlar, fakir olanlarsa sefaletle yaşamakta. Kesesi dolu olan yeni keseler doldurmakta, halk kurallara uymamakta, herkes kendine yonmakta, toplum inananım demekte, ama inançsız yaşamakta ve herkes de buna göz yummakta.

Sözleri ağırdır, belli ki aklı bir şeylere takılı ve düzenden rahatsızdır. Yaşlı amca anlar ve sorusunu sorar: Peki ne yapmalı evlat?

Çoban söze başlar yeniden ve dikenler saçılır dilinden. Zorla hükmetmeli, insanlara yeni kurallar getirmeli, uymayanlara da ağır cezalar vermeli. Zira başta olanlar, satılmış onlar. Kendi çıkarları tek dertleri, gerekirse hepsini öldürmeli.

İşte bu sözlerden sonra, anlatmaya başlar yaşlı amca:
Evet düzen değişmeli, ama önce insanın kendi değişmeli. Baştakileri oraya getiren bu halk değil mi? Yıllar önce dünyayı fetheden yine bu halk değil mi? Peki bu halka ne oldu da bu denli değişti? Çünkü halk kendi özünü yitirdi, öğrenmedi öğretmedi, ama en kötüsü düşünmedi. Zorbalık değildir çare, kime getirmiş ne fayde? İnsan anlamalı önce kendini ve sonra da çevresini, bunun için de eğitim gerekli. Bilmeden düşünce neye yarar, üstelik belki de verir düşünene zarar.

Çoban düşünür bu sözleri, eğitimi yeterli değildir belli ki. Uzatır ona yaşlı amca elini ve gelir gerisi. Genç çoban eğitim görür ve iş sahibi olup hizmet gönüllüsü olur.

Bir toplum adaletsizse, gelir dağılımı eşitsizse, işler rüşvetle yürümekte ve kurallar sadece zayıf olanlar için geçerliyse, zaten yıkılmıştır o düzen, ortada olan düzensizliktir zaten. Gelir biri düzeltir belki, ama ya gelmezse o kişi? İşte o zaman bunu düzeltecek olan bu halkın kendisi, herkes üzerine düşeni yapabilmeli ve kendini küçümsememeli. Önemli değil makam büyüklüğü, işini en iyi şekilde yapmaktır vatan sevgisinin özü. Herkes bilse kendini, çevresini, dinini ve ne yapabileceğini işte o zaman düzeni kim bozabilir ki?

Bir toplumu almışsa adaletsizlik, o toplumu temelden düzeltmelisiniz ve o temel de eğitimdir, işte bunu bilmelisiniz.