Biz burada idealistleri sevmeyiz

-İyi günler ben yeni edebiyat öğretmeniyim.

-Oooo, hoş geldiniz. Ne de çabuk geldiniz. Buyurun oturun da hemen sorulara geçelim.

-Sorular mı?

-Evet sorular.  Hemen soruyorum, idealist misiniz?

-Evet öyleyimdir, de konumuzla ne alakası var ki bu durumun?

-Ah ah ah, olmadı ki şimdi. Biz burada idealistleri sevmeyiz.

Biz idealistleri sevmeyiz birader. Çünkü idealist adam burnunu her şeye sokar. Kirli işleri kurcalar. Menfaat peşinde koşmaz bu nedenle de kirli çamaşırları ortalığa saçar. Kimsenin işine gelmez. Ayaklı bomba gibidir, nerede ne zaman patlayacağı belli olmaz. Rüşvet verirsiniz almaz, üstelik bir de şikayet eder. Tehdit edersiniz yılmaz. Daha beter kovalar. Araya adam sokarsınız, adamı kovalar. Hatun falan ayarlarsınız, yan gözle bakmaz. Doğrucu Davut'tur bir de, kimseden sözünü sakınmaz. Bize böylesi yaramaz. 

Üstelik onları çoğu zaman halk da anlamaz. Onlar bağırırlar, vatandaş kulak asmaz. Çalışır ortaya bir şey çıkartırlar, kimse bu nedir diye bakmaz. Üstelik "Dünyayı sen mi kurtaracaksın?" diyerek kâle de almaz.

Validir kendisi merkeze alınır. Savcıdır kendisi sürgüne yollanır. Polistir kendisi rüşvet almakla suçlanır. Pilot Vecihi'dir kendisi, uçak fabrikası kapatılır. İlk Türk arabasının mühendisidir kendisi, Devrim arabası sabotajlanır. Kimse yıldıramazsa onu faili meçhul suikast ya da garip bir trafik kazası kurbanıdır.

Türkiye tarihi yaşamayan idealistlerin adlarıyla doludur. Arkalarından söylenen söz ise; "Rahmetli iyi adamdı, lakin   ortalığı karıştırmayacaktı." olur. Geri kalan son idealistler de gün gelir dertlerini anlatmaktan yorulur ve diğer insanların aralarına savrulur. 

İşte bu yüzden biz burada idealistleri sevmeyiz birader. Hadi şimdi uğurlar ola.

Bu kıssadan hisse de anlayana. :)

*resmin kaynağı