Bazı insanlar kendi zihinlerinde yeni bir dünya kurarlar. Gerçeklikten uzak, kendilerinin kusursuz oldukları merkezi bir dünya ve onlar zamanla bu dünyalarının gerçek olduğunu sanırlar.
Bir sabah erkenden kalkar ve düşersiniz yola, nedeni arkadaşınızdır. Memleketinden dönmüştür ve sizden bavulları için yardım istemiştir. Siz arkadaşınıza yardım edersiniz, oysa o sizi nazlı olmakla suçlar. Başka arkadaşlarla da buluşacağınızı hatırlatır ve hazırlanmasını istersiniz, oysa o iki saatte hazırlanır ve geç kalırsınız. Aynı olay gün boyu devam eder, ufak tefek şeylerden sizi mesul tutar, dayanamaz en sonunda kim haklı kim haksız diye konuyu diğer arkadaşlarınıza açarsınız, sizin haklı olduğunuz ortaya çıkar. Ama tavrı yine o arkadaşınız yapar.
Akşam vakti arkadaşınızın biri mesaj atar. Moralinin çok bozuk olduğunu belirtir ve yanında olmanızı ister. Mesafe uzaktır, ama siz dert etmezsiniz. Yola çıkınca morali çok bozuk olan (?) arkadaşınız bir kez daha mesaj atar ve gelmemenizi söyler. Siz de artık yola çıktığınızı ve geleceğinizi söylersiniz. Araçla yarım saatlik yolu gidip evine vardığınızda ise arkadaşınızın kuzenlerine gittiğini öğrenirsiniz. Doğal olarak sinirlenir ve arkadaşınıza serzenişte bulunursunuz. Ancak o kabahatini kabul etmez; "Ben gelme demiştim." der. Siz daha da sinirlenip, tavır yapınca da sizi suçlayan mesajlar atar.
Söz konusu örnekler bir kez yaşanabilir. Belki o gün kişi iyi hissetmeyebilir, ya da pek iyi düşünemeyebilir. Ancak söz konusu kişi bu tür davranışları artık alışkanlık edinmişse durum değişir.
Bu tarz insanlara hatalı olduklarını kanıtlamanız, ya da dünyanın merkezinin onlar olmadığını anlatmanız bir işe yaramaz, çünkü onlar hatalarıyla yüzleşmekten hoşlanmaz. Onlara kırılmanız da bir anlam ifade etmez, çünkü siz onlara kırılsanız bile onlar kolay kolay özür dilemez, dileseler bile bunu gönülden yapmazlar, hatta özür dilemelerinin sizin için bir lütuf olduğunu düşünürler ve özürden sonra her şey eski haline dönsün, yine kendileri merkezde olsun isterler.
Onlara bir şans daha verebilirsiniz, ancak pek çoğu bundan ders almaz ve sizin için bir arkadaştan daha çok sıkıntı kaynağı olmaya devam ederler. İşte bu noktada siz bir kararın eşiğine gelirsiniz. Sürekli olarak bir yükmüşçesine onları sırtınızda taşıyacak mısınız, yoksa o yükü bir yol kenarında bırakacak mısınız?
----------------
~ 0 yorum: ~
Yorum Gönder