"Başkası yaparsa kıyasıya eleştiririm birader, ancak aynı yanlışı kendim yapınca görmem." mantığındaki kişilerin narsizm denizinden taze taze çıkan bir kaç örneğini vermek istiyorum sizlere. Akıllı geçinirken ne denli ahmak olabildiklerine dair. :)
İki bayan Facebook'ta bir konu hakkında tartışıyorlar. Ancak bu durumda bir gariplik var, çünkü bu iki kişi o anda aslında aynı odada, yan yana oturuyorlar. Yani bir birlerine dönüp o konu hakkında konuşmak yerine, bunu sanal bir ortamda yapıyorlar. Bunu fark eden bir başka bayan da onları yine Facebook üzerinden uyarıyor, "Hey siz aynı odada değil misiniz, neden Facebook'tan tartışıyorsunuz bu konuyu?" diye, ancak esas garip olan o kişinin da hemen yan odada olmasıdır.
Facebook üzerinden lise arkadaşlarınıza toplu mesaj atar, tarih ve yer söyleyip buluşmayı planlarsınız. Buluşma günü sevgili (!) lise arkadaşlarınız sanki kendileri böyle bir şey akıl etmişler, ya da bugüne kadar en azından Facebook üzerinden bile olsa sizin halinizi hatırınızı sormuşlar gibi; "Ya Facebook üzerinden buluşma mı ayarlanır?" derler. İyi ama söz konusu sitenin zaten kuruluş amacı budur.
Bir gün cafenin birinde otururken bir arkadaşınızla (?) karşılaşırsınız, merhabalaştıktan sonra oturmasını istersiniz. O esnada arkadaş cep telefonunuzu görür ve başlar söze: "Ah ben de bundan alacaktım da, bunun şurasında şu eksiklik var, şurası şöyle, burası böyle." Yabancı biri duysa, arkadaşı rakip firmanın elemanı sanır. Oysa arkadaşın derdi başkadır.
Yine bir cafede bir başka arkadaşınızla (?) karşılaşırsınız, yanında başkaları da vardır ve oturma davetinizi geri çevirir, ancak önünüzde duran kitabı görüp laf etmeden de duramaz. "Hahah, abi şiir mi okuyorsunuz ya, entel ayağına takılıyorsunuz bunlara, ne anlıyorsunuz bilmiyorum ki." Amacı kendi cahilliği ile arkadaşlarına hava atmaktır, ancak sizin "Dert etme zaten senin anlayabileceğin bir şey değil." lafıyla bozulur ve çaktırmamak için tez elden kaybolur.
Bu kişilerin hayatlarında aslında işe yarar bir şey yaptıkları pek görülmez. Zaten yapamazlar da, çünkü kişilikleri yapıcılık değil de yıkıcılık üzerine kuruludur. Ancak en belirgin özellikleri başkalarında bir yanlış gördüklerinde, ki o yanlışı kendileri de yapmalarına rağmen, o kişileri kıyasıya eleştirme ve bununla hava atmaya çalışmalarıdır ve çoğu zaman da yukarıdaki trajikomik örnekleri verirler. :)
~ 0 yorum: ~
Yorum Gönder