Mim - Sosyal Ağlar ve Antisosyalleşme

Efendim Ufuk sağolsun mimlemiş beni, üstelik de epeydir değinmek, zihnimdekileri dökmek istediğim bir konuydu, sağolsun bana bu fırsatı tanımış oldu.

Yazının işleyişi şu şekilde olacak: Önce mim konusu, cevap ve mimi paslama olayları gelecek, ardından ben konu hakkındaki düşüncelerimden bir demet sunacağım sizlere.

Mim konusu: Sosyal ağlarda, yani Twitter, Facebook vb sitelerde sosyalleşiyor muyuz, yoksa aksine asosyal mi oluyoruz?

Ben hem facebook, hem de twitter kullanan bir zatım, ancak kullanım şeklimi anlatmam da fayda var sanırım. Daha önce de biraz bahsetmiştim bu konudan, bu siteleri hiç sevmem, kullanmam demeyeceğim, ama bağımlıları değilim çok şükür. Normal hayatımda da baya sosyalim, ya da ben öyle sanıyorum, bu sitelerden edindiğim yeni arkadaş sayım pek yoktur. Dolayısıyla sanal alem arkadaşlarım gerçek dünyadaki arkadaşlarımın yanında çok az.

Mimi NeSTaL ve HaYaL MeYaL'e göndermek istiyorum.

------------------------
Sosyal Ağlara ve Kullanıcılara Eleştirel Bakışım

Gelelim konuyla alakalı genel görüşlerime, maalesef milletimiz bu tarz site ve etkinliklere çok meraklı. Bunun altında psikolojik etkenlerin var olduğu da son derece açık. İnsanlarımız oldukları kişiden memnun değiller ne yazık ki. bu memnuniyetsizlik de iki açıdan söz konusu. birincisi fiziksel yapı, yani dış görünüş, ikincisi ise duygu, düşünce, bilgi vb iç dünya. bu nedenle insanlarımıza sosyal ağlar oldukça cazip geliyor, çünkü burası onlar için adeta ikinci bir dünya ve ikinci bir hayat gibi ve bu dünyada kendi hayatlarını kendileri şekillendirebiliyorlar. Olmadıkları kişiler olabiliyor, yapmadıklarını yapabiliyorlar.

Hatta karakter değişimi bile geçirebiliyorlar. Normalde içe kapanıklarsa, kendilerini birden aşabiliyorlar. Gerçek hayatta kendileriyle ilgilenen az sayıda kişi varken, internette meşhur olabiliyorlar. Evliyseler bekar, çirkinseler yakışıklı ya da güzel olabiliyor, yani kısacası adeta kendilerini baştan başa farklı biri olarak var edebiliyorlar.

İşte bu nedenle de bu ağlardan gelişen arkadaşlık, ilişki vb durumlar çok kısa sürüyor, çünkü her şey hayaller üzerine kurulu.

Bir de bu tarz ağların kullanımıyla ilgili genel bir eleştiri yapmak istiyorum. Bu tarz sitelerden biri meşhur oldu mu, milletimiz adeta o siteye akın ediyor ve kaçınılmaz olarak bir süre sonra siteyi amacı dışında kullanmaya başlıyorlar. Kişi özel hayatının neredeyse en ücra kısımlarını bile hiç tanımadığı kişilere fütursuzca açıyor, saçma gruplar kuruyor veya gruplara üye oluyor. Hatta bu sitelere bağımlı hale gelebiliyor. Bu bağımlılık kavramı mecazi anlamda değil, gerçek anlamda. Kişi bu sitelere günde 6-7 kez girmezse bir eksiklik hissediyor.

Bunca eleştiriden sonra aklınıza şu soru gelebilir, "Eleştiriyorsun, ama sen kullanmıyor musun?". Tabi ki kullanıyorum, ama normal şekilde.

Not: Facebook'tan pek hazzetmiyorum, ama Twitter takip ettiğiniz kişilere bağlı olarak adeta bir bilgi paylaşım merkezine dönüşebiliyor.