Kendi Kendini Lanetlemek

*resmin kaynağı

"Lanetliyim ben!" diyordu, üstelik bunu çok sık yapıyordu. Hemen her gün ve hemen her olayın ardından artık bir nevi adet haline gelmişti bu onun için. Neden böyle söylediğine dair sorulara karşın cevabı hazırdı, çünkü hiç bir şey istediği gibi olmuyordu.

Bir gün sonunda biri patladı, "Her şeyin istediğin gibi olabileceğini kim söyledi ki sana? Nerede olduğu sanıyorsun cennette mi? Dünya burası dünya. Hiç kimse istediklerini tam olarak gerçekleştiremez, ama sadece aptallar kendi kendilerine lanet okurlar, çünkü bu durumu daha da kötüleştirir."

Ama o, bu sözlere hiç kulak asmadı, kendi kendine tekrarlamaya devam etti. Neden hiç bir şey onun istediği gibi değildi? Her şey, herkes üzerine geliyordu, kimse onu sevmiyordu. Bir sevgilisi bile yoktu. Çok çirkin olduğundandı kesinlikle.

Bir gün giderken bir yere, ayakkabısının topuğu kırılıverdi, ona göre bu da lanetinin bir işaretiydi ve yol kenarında oturup ağlamaya başlayıverdi. Az sonra bir el uzandı ona ve bir mendil verdi. Elin sahibini görmek için başını kaldırdığında bir çift güzel göz gördü ve şu sözleri duyuverdi. "Vardır her şeyde elbet bir hikmet, sadece bakmasını bilmek gerek, huzurlu olmak varken, neden kendi kendini lanetlemek?"

O gün çok iyi bir dost kazanmıştı, ona kendine güvenmeyi ve iyi gözle bakabilmeyi öğretecek ve ileride eşi olacak bir dost.

Herkes belki böyle bir dost kazanamayabilir, ama herkes istediği taktirde olayların sadece kötü değil, iyi yanlarını da görebilir.