Bekleyişin 39. Günü

(resmin kaynağı)

Bekleyişin 39. gününde, sessizce bakıyor denize. "Yarın 40. gün olacak." diye düşünüyor, "Tam kırk gün geçti." diye.

Gözlerindeki ıslaklık artıyor. Oturduğu bankta üşüdüğünü hissedip, montuna daha da sıkı sarılıyor.

Gözlerini kırpmadan bakıyor denize, sevdiği için, geleceği an için. Dakikalar geçiyor önce, ardından saatler.

Nihayet gemi görünüyor, heyecanlanıyor birden, gemi yaklaşırken hisleri daha da yoğunlaşıyor ve yüreğini bir burukluk kaplıyor.

Gemi limana yaklaşıyor, hareketleniyor çevredekiler, sadece o yavaş davranıyor ve ağır ağır yerinden doğruluyor.

Sonunda siyahlar içindeki bir bahriyeli yaklaşıyor ona, kaçamak bakışlarla. Heyecanı doruk noktaya varıyor ve sonra gözleri kararıyor.

Bekleyişinin 39. gününde gücü tükeniyor.

Bir insan bekler mi 39 gün boyunca birini? O bekliyor, ama kavuşmak için değil, aksine vedalaşmak için.

Bekleyişinin 40. gününde, sevdiğini toprağa veriyor göz yaşları içinde.