Kahvehane Zihniyeti

Güzel ülkemizde bir gelenek vardır. Hemen her mahallede kahvehane isminde yerler bulunmaktadır.

Erkekler takılırlar bu yerlere ve çay içip oyun oynarlar genelde. Tabi bunları yaparken de sohbet alır gider bir yerlere.

Genelde ya futbol konuşulur, ya da memleket meseleleri. Ortak yön ise herkes bir birinden zeki.

Bir kaç kişi toplaşır bir masa etrafında, "O gol öyle mi atılır?" denir ve başlar bir muamma.

Futbol takımı yıkılır ve tüm topçular kovulur, yeniden düzenlenir her şey ve takım şampiyon olur.

Derken biri çıkar aradan ve konuyu saptırır, seçimde hile var der ve ortalık karışır.

Hem dış politika, hem iç politika masaya yatırılır. Bir yandan da izmaritler küllükten taşmaktadır.

Kimse de çıkan sigara yasağını takmamaktadır, çünkü yasağı denetleyen de bulunmamaktadır.

Hükumet al aşağı edilir, Kuzey Irak'tan girilip Kazakistan'dan çıkılıverilir.

Devlet kademesindekiler ise, tüm bunları düşünememektedir. Bunca zeki insan ise heba olup gitmektedir.

----------------------------------

Ancak daha garip olan bu durumun aynısının üniversitelerde de yaşanabilmesidir.

4 yıl uluslararası ilişkiler okuyan biri bile atıp tutabilir, hatta dünyayı ele geçirme hayalleri kurabilir.

Ya da bölüm dersinde bir öğrencinin sorusuyla, hoca gaza gelip Musul'a girebilir.

---------------------------------

Demek istediğim şudur ki, bu bir zihniyettir. İnsan okumasa da, ya da profesör olsa da bu şekilde davranabilir. Çünkü insanoğlu kendisine çok önem verir. Atıp tutmak da ona kolay gelir. Oysa tavır çok komiktir, çünkü bilmeyen bileni cahillikle itam etmektedir.

Bilmemek çekinilecek bir şey değildir, esas çekinilmesi gereken bilmediği konuda ahkam kesmektir.

Kastım yoktur bundan kimseye, herkesin fikri olmalı bence de. Ancak bilgi yoksunuysa kişi, o işi bileni dinlemeli. Her işin kuralları vardır, o işin içine girmeden atıp tutmak kolaydır, işin aslı içine girince anlaşılır.