Eyvah, Uyanık Vatandaş!

Makam mevki sahibi, o imtiyazlı kişileri, daha önce anlatmıştım ve sizlerle paylaşmıştım. Bu sefer yine yaşanmış bir olaydan, madalyonun diğer tarafına bakıcam.


Vardır bir mesele devlet dairesinde, bu olay duyurulur günler öncesinden herkese. Duyan ve ilgilenen kişiler, devlet dairesine gelirler. Önce sıraya girer, sonra devlet memurlarının keyfini beklerler.


En sonunda devletin bu iş için ücret verdiği kişiler, lütfedip görevlerinin başına gelirler. Ama vatandaş yaşayacaklarını bilse, gelmesinler diye dua eder.


Mülakat yapılacaktır ve vatandaşlar bir odaya sırayla alınacaktır. Lakin vatandaş da duruma anında ayak uydurmaktadır. Birinci kişi girer, on dakikaya geri döner. Sırada olan bellidir ve isminin okunmasını beklemektedir. Ancak başka bir isim okunur, sonradan gelen bir bayan görevli tarafından araya sokulur. Vardır bir yerden tanıdığı, hatır gönülle işi bağlattığı.

Bir kaç serzeniş duyulur bazı bekleyenlerden, durumu hafif hafif sezinleyenlerden. Gel gelelim o bayan da çıkar, sonra normal sıradaki kişiyi içeri alırlar. Bu böyle sürer, ancak tuhaflıklar peşi sıra gelmektedirler. Beklenilen bu iş aslında gençlere yöneliktir, ancak sırada bekleyenlerin yarısının yaşı kırkın üzerindedir.


Derken çok geçmeden görülen, araya yer yer birileri vardır giren. Sonra bilinen gerçek anlaşılır, uyanık vatandaş işin içine torpil sokmaktadır. Üstelik bunu yaparken de son derece arsızdır.


Ancak sorsanız ona kendisi tamamen masumdur bu yolda, çünkü bu işin düzeni budur ve kendisi de ufak bir torpil koymuştur araya. Oysa orada bekleyen ve bu işten bir şeyler ümit eden vardır onlarca kişi ve bunlardır o torpilli vatandaşın haklarını yediği. O tüm bunları hiç düşünmez, amacı uğrunda her şeyi yapmaktan çekinmez.


Gittiği yerdeki görevliye ya bir kart uzatır, ya da falancanın selamı ile yaklaşır. Görevli zaten bu duruma alışıktır, hemen bu zeki vatandaşa yardımcı olacaktır. Hiç yeteneği olmasa da onu araya sokacak, zaten az kişiyi kapsayan liste bu tür torpillilerle dolacak. Normal vatandaş ise çektiği eziyetle kalacak.


Derken torpil bulamayan, ama kendi çapında uyanık olan vatandaşlar harekete geçer ve sırası yaklaşmış olan vatandaşı (bendeniz) hedef seçer. Önce yanına gelir ve içeride kimin olduğunu soruverir. Sırası yaklaşan kişi zaten araya adam sokulduğu için gergindir, ancak uyanık vatandaş da gergin gibi gözükmektedir.


Sonra çıkartır ağzındaki baklayı ve "Niye izin veriyorsun?" diye sorar, sırasını bekleyen vatandaşa görevli muamelesi yapar. Derken uyanık vatandaşlar artar ve normal vatandaşa baskı yapmaya başlarlar. "Sıra bende olsa kimse giremezdi içeri." der biri, "Ben olsam içeri girip bağırırdım." diye destekler beriki. Bir iken uyanık vatandaşlar dörde yükselir ve hepsi normal vatandaşı ezmeye yeltenir. Amaçları bir kişiyi diskalifiye etmek ve onun yerine geçmek.


Ancak normal vatandaşın aslında sert kaya olduğunu hiç biri bilmemektedir. Bu kişilerin hepsi tek tek haşlanır, tamamı tek tek laf sokulup yollanır. Uyanık vatandaşların her biri kuyruğunu kıstırarak ayrı bir yana saçılır ve derken kapının önü birden açılır.


İşte sıra normal vatandaştadır, ama bu işin olmayacağı onun da aklındadır. İçeri girer ve görevlilerle biraz sohbet eder. Sonra da kapıdan sakince çıkıp gider, ancak için için de tüm bu düzene lanet eder.


Anlamıştır ki devlet işi, adeta bir Çin işkencesi. Bu işi bu rezil hale getiren hem görevlisi, hem de vatandaşın kendisi. Herkes birine torpil geçer, torpili olmayan, olsa da buna tenezzülde bulunmayan ise yayan gider.

Bu küçük durumdan bellidir kazanan, ama bir toplumdur aslında ahlakını unutan.

Bir devlet dairesindeki uyanık vatandaşların hikayesini okudunuz, eminim pek çoğunuz torpilli vatandaşlara uyuz olursunuz.