Gerek kendi hasta olduğum dönemlerde, gerekse çevremdekilerin hasta oldukları süreçte pek çok ziyaretçi vakasıyla karşılaşmışımdır. Bu olaylarda ortak olan nokta ziyaretçilerin ikiye ayrılmasıdır.
1'ci Tür: Bu tür ziyaretçiler hastanın durumunu sorar, geçmiş olsun der, ziyaretlerini kısa tutar ve hastaya moral verirler.
2'nci Tür: Bu tür ziyaretçiler ise... Gelin yaşanmış örneklerle öğrenelim:
-------------
Hasta yatağında dinlenirken ziyaretçi gelir, hastanın durumunu öğrendikten sonra o eşsiz soruyu sorar,
Ziyaretçi: Niye hasta oldun?
Hasta: ?
Hasta bir kaç saniye boyunca soruyu anlamaya çalışır, ama fayda yoktur, çünkü soruda anlaşılacak bir yan yoktur.
-------------
Hasta apandisit patlama teşhisi ile acil ameliyata alınmış ve hayatı kurtulmuştur. Hastane odasında yatmaktadır ve ihtiyaçlarını görmesine yardımcı olması için refakatçiye ihtiyacı vardır. Bir kaç gün sonra gelen ziyaretçi, hastaya değil ama çevredekilere şu anlamlı cümleleri kurar:
Ziyaretçi: Ya bunun hiç bir şeyi yok, tek başına da kalır. Refakatçiye gerek yok ki yanında.
-------------
Hasta oldukça yaşlı bir erkektir ve günlerce hastanede yattıktan sonra nihayet evine dönmüştür. Derken kendini ziyarete gelen yirmili yaşlardaki ziyaretçinin gazabına uğrar.
Ziyaretçi: Dede hiç bir şeyin yok, maşallah canavar gibisin.
Hasta: Bana ne dedi?
-------------
Hastane odası dardır ve hastanın halen halsizliği söz konusudur. Ziyaret saatiyle birlikte ziyaretçiler odaya akın ederler. Garip olan gelen ziyaretçilerin hastadan çok bir birleri ile ilgileniyor oluşlarıdır.
Ziyaretçi 1: Ya Ahmet ne yapmış öyle?
Ziyaretçi 2: Ne yapmış?
Ziyaretçi 1: Senin haberin yok mu? Ohoo, karısını aldatıyormuş ne zamandır.
Ziyaretçi 3: Ya ya, dava açmış kadın.
-------------
Ancak bu tarz davranışların en garibime gideni resim çekilme merakıdır. Hangi hasta hastalık dönemini hatırlamak ister ki? Ancak gelin de bunu ziyaretçiye anlatın.
Ziyaretçi: Oh oh, maşallah sapa sağlamsın. Hadi bir resim çekilelim. Doğrul bakayım şöyle.
Hasta: Doğrulamıyorum, baskı oluyor midemde.
Ziyaretçi: Yok yok bir şey olmaz, kalk bakayım.
Hasta: Aaaah!
Bunlar sadece bir kaç örnek, daha kim bilir niceleri vardır.
1'ci Tür: Bu tür ziyaretçiler hastanın durumunu sorar, geçmiş olsun der, ziyaretlerini kısa tutar ve hastaya moral verirler.
2'nci Tür: Bu tür ziyaretçiler ise... Gelin yaşanmış örneklerle öğrenelim:
-------------
Hasta yatağında dinlenirken ziyaretçi gelir, hastanın durumunu öğrendikten sonra o eşsiz soruyu sorar,
Ziyaretçi: Niye hasta oldun?
Hasta: ?
Hasta bir kaç saniye boyunca soruyu anlamaya çalışır, ama fayda yoktur, çünkü soruda anlaşılacak bir yan yoktur.
-------------
Hasta apandisit patlama teşhisi ile acil ameliyata alınmış ve hayatı kurtulmuştur. Hastane odasında yatmaktadır ve ihtiyaçlarını görmesine yardımcı olması için refakatçiye ihtiyacı vardır. Bir kaç gün sonra gelen ziyaretçi, hastaya değil ama çevredekilere şu anlamlı cümleleri kurar:
Ziyaretçi: Ya bunun hiç bir şeyi yok, tek başına da kalır. Refakatçiye gerek yok ki yanında.
-------------
Hasta oldukça yaşlı bir erkektir ve günlerce hastanede yattıktan sonra nihayet evine dönmüştür. Derken kendini ziyarete gelen yirmili yaşlardaki ziyaretçinin gazabına uğrar.
Ziyaretçi: Dede hiç bir şeyin yok, maşallah canavar gibisin.
Hasta: Bana ne dedi?
-------------
Hastane odası dardır ve hastanın halen halsizliği söz konusudur. Ziyaret saatiyle birlikte ziyaretçiler odaya akın ederler. Garip olan gelen ziyaretçilerin hastadan çok bir birleri ile ilgileniyor oluşlarıdır.
Ziyaretçi 1: Ya Ahmet ne yapmış öyle?
Ziyaretçi 2: Ne yapmış?
Ziyaretçi 1: Senin haberin yok mu? Ohoo, karısını aldatıyormuş ne zamandır.
Ziyaretçi 3: Ya ya, dava açmış kadın.
-------------
Ancak bu tarz davranışların en garibime gideni resim çekilme merakıdır. Hangi hasta hastalık dönemini hatırlamak ister ki? Ancak gelin de bunu ziyaretçiye anlatın.
Ziyaretçi: Oh oh, maşallah sapa sağlamsın. Hadi bir resim çekilelim. Doğrul bakayım şöyle.
Hasta: Doğrulamıyorum, baskı oluyor midemde.
Ziyaretçi: Yok yok bir şey olmaz, kalk bakayım.
Hasta: Aaaah!
Bunlar sadece bir kaç örnek, daha kim bilir niceleri vardır.
~ 9 yorum: ~
at: 28 Nisan 2009 12:40 dedi ki...
muhteşem gözlem. güldüm ama ağlasa mıydım karar veremedim :) Yiğit Özgür karikatürü de "cuk" oturmuş. eline sağlık, çok hoş çok.
at: 28 Nisan 2009 12:44 dedi ki...
Teşekkürler Karakutu :)
at: 28 Nisan 2009 16:36 dedi ki...
Annem hasta yatıyor,beni kaldırmışlar sabahın köründe kahvaltı hazırladım.
Annem sesleniyo:"bana bardak koydun dimi?"
Ben:Oooo kahvaltı hazırlamaya gelince hastasın,kahvaltı etmeye gelince kalkıyorsun,yok sana çay falan,yat dinlen :)"
Hain evlat kırmızılıdan hastalığa nağme bu da,ziyaretçi değilim belki ama idare et işte :)
at: 28 Nisan 2009 17:24 dedi ki...
Öncelikle geçmiş olsun. Ya ben dünkü yazına da yorum yazmıştım hemde hasta yatağımdan çıkıp, internet bağımlısı olarak, ama onay verirken netin gazabına uğradım ve silindi yazdıklarım ve çıktım bende. Şimdi hala hastayım ama mecbur iş. Dayanamadım ve bloglara bakıyorum.:) Kendi bloguma yazamasamda. Neyse ya çenem düşmüş yine.:)) Yine yerinde tespitler.:)
at: 28 Nisan 2009 19:22 dedi ki...
кıямızıℓı, güzel anıymış, bu da olaya hasta açısından yaklaşım olmuş. :)
NeSTaL teşekkür ederim, sana da geçmiş olsun. Ben de halen tam iyileşemediğimden ara ara girip bakıyorum. :)
at: 29 Nisan 2009 15:07 dedi ki...
ahahahaha cidden koptum, süper muhabbetler bunlar ya .. iyi yakalamışsın xD
Tekrar geçmiş olsn :)
at: 29 Nisan 2009 18:40 dedi ki...
Tekrar teşekkürler HaYaL MeYaL. :)
at: 9 Mayıs 2009 16:45 dedi ki...
kerim hatıralarım diye kitap yazsana :)))
kazım
at: 9 Mayıs 2009 16:52 dedi ki...
Neden olmasın Kazım. Denemek gerek aslında. :)
Yorum Gönder