Sen hiç böyle oldun mu?
Karşındakini dinleyip dinleyip, kendin sustun mu?
Onun, onların dertlerini bilip, kendi dertlerini sakladın mı?
Hiç kimsenin anlamadığı oldu mu seni, ya da senin hiç kimseye anlatamadığın?
Hiç çekip gitmek istedin mi?
İsteyip isteyip hep vazgeçtin mi?
--------------
Sen hiç, her şey iyi olsun diye uğraşıp da, her şeyi berbat ettin mi?
Ben ettim. Mücadele verdim. Hem başkalarıyla, hem de kendimle. Korkularımı yendim. Azimliydim. Sonuna kadar herkesi, her şeyi karşıma almayı bildim. Benden önce gelene layık olmak, benden sonra geleceğe yol göstermek istedim.
Uğraştım. Sonra da yerimi layık olanla paylaştım. Gel gör ki, hiç bir şeyi istediğim gibi yapamadığımı anladım.
--------------
Sen hiç kendi zihninde sıkıştın mı?
Şizofren olmadan, kişiliklerini karıştırdın mı?
Her yerde, ayrı bir derde maruz kalıp, hiç istemediklerini yaptın mı?
Kırmamak için, hep kırıldın mı?
Bir kez yaralandın diye, bir daha yaralanmamak için hiç sevmedin mi?
--------------
Sen hiç boşuna yaşadığını kavradın mı?
Kurduğun hayallerin, aslında ailenin olduğunu anladın mı?
Sırf iki yüzülü değilsin diye azarlandın mı?
--------------
Sen hiç anlamsızlık hastalığına pençesine düştün mü?
Ben düştüm.
--------------
O halde şimdi beni rahat bırak.
~ 4 yorum: ~
at: 17 Mart 2009 16:17 dedi ki...
Güzel bir yazı. Paylaşım için teşekkürler...
at: 17 Mart 2009 16:37 dedi ki...
Sağol NesTal.
at: 17 Mart 2009 22:27 dedi ki...
çok oldu. bazne shaiden etrafımdaki kimsenin beni anlamadığını düşünüyorum, bakıyorum ki bu uzun sürüyor bu sefer kendimi anlatamadığımı düşünüyorum. zor ama nasıl desem biraz daha özgür düşünürsek daha rahat olabiliriz.
at: 17 Mart 2009 22:40 dedi ki...
@tatlısukırosu, sanırım haklısın, yine de bazen çevremdekiler baya zorluyorlar beni. Böyle zamanlarda her ne kadar sabredebilsem de arada bir patlıyor insan.
Yorum Gönder