Ruhuma Eziyet

... ve sonunda karanlıkların oldu ruhum, azap kapıları benim için açıldı. Son bir ümidim vardı belki, onu da senin ihaneti yıktı.

Kararıyor etraf, gittikçe batıyorum. Umurumda değil yine de, çünkü senden uzaklaşıyorum.

Nefret ediyorum, ama senden değil, çünkü suçun yok senin, esas suç seni sevenin.

Ettiğimi bulacağım, eziyetler içinde yanacağım, ama biliyorum ki, bir nebze de olsa seni unutacağım.

Ruhuma eziyet veren aşktan başka ne ola ki?