Türkiye, AB, ABD ve Macera

Efendim Nvvmsnbc'de yayınlanan bir haberi ve bu habere yapılan yorumları okuyunca bu konuya bir değineyim dedim. Önce haber hakkında bilgi verelim.
Günümüzün süper gücü ABD, ki bu haber bile süper güç olduğunun en büyük kanıtlarından, 2025 yılında dünyanın alacağı siyasi şekille ilgili bir rapor yayınlamış. ABD bunu sürekli yapar, zaten büyük güç olmanın da gereğindendir bu rapor işi.
Her ne kadar rapor bundan 17 yıl sonrası için tahminlerde bulunsa da, bu tahminlerin gerçekçi yanlarının olduğu gözden kaçırılmamalı, zira habere yapılan bazı yorumlar bunun bir yönlendirme olduğu yönünde.

Şimdi raporun içeriğine bakalım:

1) Amerika’nın dünyadaki önemi azalacak, Çin ve Hindistan’ın ise giderek artacak.

Söz konusu iddianın gerçekliğini bugün itibariyle kabul etmeyecek kişi yoktur sanırım. Sovyetler'in çöküşüyle ne oldum delisi olan ABD dünyada tek güç olarak kalmış ve istediği gibi davranmaya başlamıştı. Ancak son yıllarda görüldü ki Çin uyanma belirtileri gösteriyor. Dünya üzerindeki insan nüfusunun 1/4'üne sahip Çin kaynaklarını iyi kullandığı taktirde tabi ki yeni süper güç adaylarının en önde geleni. ancak Hindistan da yabana atılmamalı. Zira onun nüfusu da azımsanamayacak ölçülerde, ayrıca Hindistan'ın bilgisayar yazılımı alanında önde gelen bir ülke olduğunu da unutmamalı.

2) Türkiye ve İran’ın siyasi ve ekonomik gücü artacak.

Maalesef ülkemizin şöyle esaslı bir dış politikası, izlediği bir stratejisi yok, ya da böyle bir strateji var, ama kimsenin bundan haberi yok. Oysa biz dünyayı yönetmiş bir imparatorluğun torunlarıyız. Ancak ne yazık ki o anlayışı yitireli çok olmuş. Neyse bu zaten başlı başına bir tartışma konusu. Eğer ülkemiz son yıllarda gösterdiği aktif dış politikayı sürdürür, üstelik bir de strateji geliştirmeyi başarırsa bu tahmin de doğru çıkacaktır. Aslında burada etken bir unsur da yok değil. Zira Türkiye asla İran'ın palazlanıp da Ortadoğu'da tek başına söz sahibi olmasını istemez. Yani İran'ın gelişmesi demek Türkiye'nin de gelişmesi demek.

3) Gelecek 15 yılda Türkiye’nin izleyeceği yol, en güçlü ihtimalle, İslami ve milliyetçi eğilimlerin bileşimi olabilir ve bu, Ortadoğu’daki hızla gelişen ülkelere model teşkil edebilir.

İşte üzerinde tartışmaların yoğunlaştığı tahmin. Türkiye'de laiklik zayıflar mı? Hiç zannetmiyorum. Zira bugün itibariyle Türk halkı laiklikten vazgeçmez, ancak bazıları laiklik kavramı ile din karşıtlığını karıştırdığı için laikliğin gerçek anlamında anlaşılmasını zayıflaması olarak algılayabilirler. Açıkçası laiklik din ve devlet işlerinin ayrılması iken, bazı kesimler laikliği bütünüyle dinin sosyal hayattan ayıklanması zannediyorlar. O halde şu denebilir ki önümüzdeki yıllarda laikliği bir nevi din zannedenler gerçeği anlayabilirler. Ancak tekrar da yarar var, Türk halkı gerçek anlamdaki laiklikten vazgeçmez, kimse bizi cumhuriyet öncesi döneme geri götüremez.
Önümüzdeki dönemde yine sık sık "Türkiye İran olur mu?", ya da "Türkiye Endonezya olur mu?" gibi saçma sapan ve Türk halkını tanımayan kişilerin ortaya atacakları sorularla karşılaşabiliriz.

4) 2025 yılına gelindiğinde Avrupa Birliği topal bir deve dönüşecek.

Söz konusu tahminin gerçekleşeceği bundan yıllar önce de dile getiriliyordu. Çünkü AB'nin genişleme politikasının yanlışlığı açıktı. Bugün itibariyle AB'nin 27 üyesi bulunuyor. Normalde AB, kurucusu olan 6 ülkenin birbirleri ile olan hem sosyal, hem de ekonomik ilişkilerin gelişmesi için kurulmuştu. Üstelik bu başarılmıştı da. Ancak ne zaman ki AB genişlemeye, genişlerken de gerekli kriterlerin tam olarak sağlanıp sağlanmadığına bakmamaya başladı işte o zaman dönülmez yola girdi. Bugün dünya bir ekonomik krizle mücadele ediyor, ancak bu krizden önce AB'de zaten işler yolunda değildi. Ekonomik açıdan kriterleri yerine getirmemiş ülkelerin birliğe alınması diğer ülkelere yük getirdi. Serbest dolaşım, halka sağlanan sosyal yardımlar vb artık ekonomik yük olmaya başladı. AB içindeki bazı çevreler bile 6 üyeli döneme dönme isteklerini dile getiriyorlar. AB devletler üstü bir birlik olmayı amaçlasa da üye devletlerin halkları bunu istemiyorlar ve daha ortak anayasayı bile kabul etmiyorlar.

Gelelim Türkiye'ye. Uluslararası İlişkiler bölümü öğrencisi olarak öğrendiğim ilk gerçeklerden biri Türkiye'nin birliğe üye olmayacağıydı. Doğrusu şu ki ne AB bizi kabul eder, ne de biz AB'yi kabul ederiz. Kültürel, sosyal, ekonomik, dinsel be daha pek çok açıdan bir birine bu kadar uzak, halen bir birini öteki olarak gören bu iki kesim nasıl bir araya gelebilir ki?
Sözün özü AB üyeliği adayı olmak hem bizim işimize geliyor, hem de AB'nin işine geliyor.

Bir diğer sözün özü ise ABD'nin çöküp de yerine Çin'in geçmesini isteyenlere; şu unutulmasın ki dünyayı kim yönetirse yönetsin, biz bu topraklarda oldukça bizi asla rahat bırakmazlar. Tabi dünyayı yöneten biz olmazsak.