
KAPI ÇALSA
Kapı çalsa,
"Kim o?" desem,
"Benim!" dese, "Yani Sen."
Kapı çalsa ve içeriye ben girsem.
Baksam kendime ve şaşırsam.
Korksam ilkin, ama sonra alışsam.
Anlatsam kendime,
Kendime söylemekten bile korktuklarımı,
İtiraf etsem, kendimle yüzleşsem,
Sonra kızsam kendime, bağırsam, küfretsem,
Anlasam huzuru ve ona kavuşsam,
İçimdekileri dökerek rahatlasam.
Kapı çalsa,
"Kim o?" desem,
"Benim!" dese, "Yani sen."
Kapı çalsa ve içeri sen girsen, yani ben.
Görsem sendeki beni,
Varlığımı anlamlı kılsam,
Yokluğundaki boşluk erise ve seninle anlam kazansam,
Baksak birbirimize, konuşmadan,
Saatlerce sussak, ama hislerimizle konuşsak,
Sonra sarılsak birbirimize,
Yılların acısınıa çıkartsak.
Anlasam seni ve sen de beni anlasan,
Sonra sadece uyusak ve hiç uyanmasak.
Kapı çalsa,
"Kim o?" desem,
"Benim!" dese, "Yani sen."
Abdulkerim Aydın


~ 5 yorum: ~
at: 10 Eylül 2008 09:47 dedi ki...
şizofrenik düşler.. :)
at: 10 Eylül 2008 10:23 dedi ki...
Kesinlikle!
Çok iyi bir tahlilde bulundunuz. :)
at: 12 Eylül 2008 21:57 dedi ki...
sanki kendi nefsimle yüzleşmem gibi :(
kazım
at: 12 Eylül 2008 22:28 dedi ki...
Bu şekilde bir yorum da getirilebilir tabi. :)
at: 13 Eylül 2008 14:59 dedi ki...
kendisiyle ilk yüzleştiğimde böyle hissetmiştim :///
Yorum Gönder